4 dagen Varadero

Eindelijk een hotel met wifi!

Nu nog een paar internetkaarten te pakken krijgen en dan hopen dat ik de tekst op onze blog krijg!

Ik heb ondertussen alles neergeschreven in een boekje.

Voor alle veiligheid typ ik alles eerst over in word en kopieer ik daarna de tekst op onze blog, en dan hopen dat het lukt, want elke internetkaart is slechts een half uurtje internet.

Ik start met Varadero (zaterdag tot dinsdag)

We hadden om 11 h lokale tijd moeten landen daar, maar door een technisch probleem met de airco moesten we doorvliegen naar Cancun in Mexico want in Cuba wisselstukken vinden voor een Amerikaans vliegtuig lukt natuurlijk niet. De mensen die op de vlucht zaten met eindbestemming Cancun waren uiteraard tevreden want ze hadden nu geen tussenstop in Cuba. Wij moesten nog wat geduld hebben. In de plaats van 11 uren naar Cuba werden het er 12 naar Mexico in een ijskoud vliegtuig van slechts 17°. Dat ijskoude vliegtuig veranderde snel ineen sauna, eens we op de tarmac in Cancun stonden en er NIET uit mochten. Na 3 u, toen we weer vertrokken hoorden we dat niet alleen de airco, maar ook 1 van de boordcomputers defect was, en dat we daarom moesten stoppen in Cancun. Goed dat we dat niet eerder wisten, ik zou geen seconde meer op mijn gemak geweest zijn.

Met alleen een vliegtuigontbijt en lunch achter onze kiezen kwamen we uiteindelijk na 17 u jetairfly dreamliner in Varadero aan. We waren al 20 uur wakker en onderweg. Die dreamliner is eerder een nightmare! Van een nieuw vliegtuig of van een maatschappij zoals Jetair, mag je toch wel meer verwachten dan een kapot, koud vliegtuig met stinkende WC's. Ze slaagden er niet eens in ons als transitgasten uit het vliegtuig te laten en ze slaagden er ook niet in om voor wat extra eten en drinken te zorgen, terwijl we daar moesten wachten.

De crew kreeg het hard te verduren. Wat wil je met een bende verkleumde, vermoeide hongerige ongeduldige vakantiegangers. Heb me echt moeten inhouden om niet te reageren op enkele arrogante onbeschofte ongemanierde bullebakken aan boord die het de meisjes heel moeilijk maakten. Ik bewonder die meisjes dat ze zo kalm bleven.   Maar misschien zij ze het gewoon? Het is niet de eerste keer dat die dreamliner in panne staat.

In de luchthaven van Varadero hebben we even gesproken met de reps van Jetair, waarvoor we een pakje mee hadden vanuit België.  Ik vermoed dat zij het ook hard te verduren kregen.

Onze lokale agent en chauffeur van Cubanacan stonden ondertussen ook al uren op ons te wachten en fel vriendelijk waren ze niet hoor.

Ik kreeg onze vouchers in mijn handen geduwd, zonder lach of uitleg. Hoe sneller we weg waren hoe beter. Van geld wisselen op de luchthaven was geen sprake, geen tijd voor!

Eens in het hotel Melia Las Antillas kon onze vakantie echt beginnen. Naar Cubaanse normen een goed hotel. In Varadero heb je keuze genoeg, maar in de rest van Cuba is dat niet altijd het geval

Op onze rondreis hebben we op sommige locaties zelfs geen keuze van hotel. In Maria La Gorda is er maar 1, en de score op Zoover was niet al te best, maar het is de mooiste duiklocatie hier naar het schijnt, dus boeten we wat in aan luxe.. voor wat hoort wat...

Melia is goed! Ze hebben heel wat opgefrist hier, nieuwe verf, nieuwe meubeltje, nieuwe strandstoelen, ... Daar tegenover staan oude versleten badhanddoeken, een tegelvloer rond het zwembad die je nauwelijks nog een vloer kan noemen.. nu ja, uitglijden zal je er niet op doen.  Net zoals het bad in onze ruime propere badkamer geen glans meer heeft.

Maar we genieten van het lekkere eten, de drank en de rust en de zon. Het is vakantie!

Op onze voucher staat dat ze ons morgen zaterdag om 9 u komen oppikken om te gaan duiken. Ik ben eens benieuwd hoe dat hier gaat meevallen. Het is toch altijd een beetje spannend een eerste duik in een ander land na 6 maanden.   

Gaat het water warm genoeg zijn, zal er veel stroming zijn, is het een deftige boot waar ik weer gemakkelijk in geraak of is het een motorbootje zonder ladder? Is de begeleiding deftig?

Ik kijk er naar uit, maar ons geduld wordt op de proef gesteld. Om 10 h zijn ze er nog niet. De rep in het hotel zegt ons dat we geduld moeten hebben, maar om 11 u is dat wel op. We hadden die dag de ‘duik’boot gemist, of anders gezegd ze waren ons vergeten.

Bienvenieda a Cuba!

Uiteindelijk gaan we zondag en maandag duiken, en de duikplekken hier zijn niet de allermooiste, maar we hebben er toch van genoten. Op zondag 2 wrakduiken op nog geen 15 m, zonder stroming! In lekker warm water van 27 graden, perfecte visibiliteit, en een lunch aan boord om u tegen te zeggen: een verse warme kreeft met pattatjes en ananas! Letterlijk en figuurlijk om je vingers van af te likken. En dat voor 12 CUC (12 €). Een luxelunch op een aftands bootje, ik vraag me af hoe de kapitein dat in mekaar bokst in zijn kleine kombuis. Op maandag gaan we wat dieper naar 18 m, 2 keer een koraaltuin, met smalle grotten en spleten. De vissen zijn niet zo speciaal, we zien wel enkele kleine tonijnen en enkele behoorlijk grote baracuda’s (1,5m).  En een mooie platte vis met ‘vleugeltjes’ precies,  die ze hier porc noemen, ik kende hem niet, leek een beetje op een molamola, maar die zitten hier niet denk ik.

Op de boot maakten we ook kennis met de Amerikaanse decadentie. We duiken samen met een koppel uit Maryland dat op de ene of de andere manier aan een visum voor een week geraakt is. Later blijkt dat de man voor de ambassade werkt en overal connecties heeft. Ze verblijven in hotel Paradisis en hebben er een swim in (een zwembad dat aan het terras van hun kamer ligt) en een valet. Uiteraard kende hij België, from a party WE in ‘les Ardennes’ with the staff of the American embassy and the consul.

Ze zouden nog 2 dagen in het huis van een vriend in Havana blijven en dan terug naar Miami vliegen. firts class off course.  En dan gingen ze even uitrusten in hun huis in Miami, (met eigen boot), voor ze weer naar huis zouden rijden om weer wat te gaan werken...

Het waren 4 relaxduiken, goed om er weer in te geraken, maar naar Varadero komen om te duiken, moet je zeker niet doen.   Als je wil genieten van een All In hotel, met lekkere rum en alle andere cocktails, dan zit je hier wel goed.

En er is altijd muziek hier, geen lawaaierige luide boxen aan het zwembad met vervelende animatie, maar life bandjes, gewoon geweldig, je kan niet anders dan happy rondlopen hier.. of komt dat door de mojito’s en de cuba libres?

De nieuwe trend in All In hotels: je eigen thermobeker laten vullen aan de bar met de cocktail van je keuze. Bekers van halve liters zijn geen uitzondering.. ik heb hier zelfs een Duitser gezien die een thermo-kan van minstens een liter liet vullen met cuba libre! En die dan weer voor een uurtje ging bakken in de zon. Je komt hier van alles tegen, ladderzatte Duitsers (na zoveel liter cuba libre), luidruchtige Colombianen die hier kind aan huis zijn, (en die me doen denken aan drugskartels en zo), een rijke oudere lady met haar jonge cubaanse loverboy die haar op haar wenken bedient, en Cuba-amerikanen of amerikaanse cubanen die naar hier vliegen, om hun familie hier te trakteren op een verlengd WEdje all in.

Ik kan ook wel genieten van de zon, eten en drinken a volonté, één of meer cocktails aan een zwembad of een strand, een goed boek, life muziek, en te warm weer om veel te doen, maar te lang mag dat niet duren. Dan begint het te kriebelen, en wil ik op pad.