Leuven, zondag 17
mei 2.48 h.
In Cuba is het nu 6 uur vroeger. Noel slaapt en ik
zit weer beneden in de zetel, klaarwakker. Ik lag al een uur na te denken over onze
ervaringen in dat maandje Cuba dat we net achter de rug hebben, en geraakte
echt niet meer in slaap. De jetlag zeker?
Heb mijn fleecedekentje en een glas wijn erbij gehaald. Hmm,
een lekker glaasje (Franse) wijn heb ik toch wel wat gemist in Cuba.
Tijd om de balans op te maken.
Cuba is een mooi land dat in verval is. Authentiek noemen ze
het. Maar de mensen proberen met de middelen die ze hebben er het beste van te
maken. En ze hebben niet zo veel. Het socialisme en communisme was misschien goed
zolang er geld toestroomde, maar eens dat gedaan was, is het beginnen bergaf gaan.
En dat heeft geleid tot heel wat tekorten en miserie. De doorsnee jonge mensen
drinken er echt veel (de rum is goedkoper dan vers water), en hangen maar wat
rond, er is gebrek aan ondernemerszin omdat het amper mag en kan. Organisatietalent,
efficiëntie, verantwoordelijkheidsgevoel, cliëntvriendelijkheid en service... dat kennen ze amper. Alles draait rond hiërarchie,
korte termijn gewin, en afzetterij is dagdagelijkse core business. De toeristen
met hun eigen CUC (de convertibele pesos waar de doorsnee Cubaan niet aan
geraakt), zijn een manier om toch wat te verdienen, en wij trappen in hun valkuilen
zonder dat we het beseffen. Kan je het
hen kwalijk nemen? Ze kiezen niet de correcte, maar de gemakkelijkste weg. De meesten van hen alleszins. We hebben echt heel wat dingen gezien en
meegemaakt. De stress en de frustratie die we op deze reis gekend hebben,
maakten we nog nooit eerder mee op onze reizen. Je hangt vooral van de
willekeur van mensen af en als iets niet loopt zoals je gepland hebt, dan hebt je
het gewoon niet zelf in de hand. Wat zeggen ze: je moet uit je comfortzone om
dingen te leren? Indeed..
Maar de balans helt toch door naar de positieve kant. Want we
hebben ook heel wat positieve ervaringen gehad. En we hebben weer hele leuke
mensen ontmoet van over heel de wereld. En zijn uiteraard ook lieve,
vriendelijke behulpzame Cubanen, met de juiste attitude, tegengekomen.
En het zijn echt wel de mensen die het verschil maken.
Soms heb ik het gevoel dat ik het minder goede teveel
benadruk in onze blog, en te weinig zeg over positieve ervaringen, maar bloggen was
soms een vorm van frustratie ventilatie, en dat hielp. Misschien pas ik later mijn
teksten wel wat aan..
Veel leesplezier!
