De balans na 1 maand Cuba

Leuven, zondag 17 mei 2.48 h.

In Cuba is het nu 6 uur vroeger. Noel slaapt en ik zit weer beneden in de zetel, klaarwakker. Ik lag al een uur na te denken over onze ervaringen in dat maandje Cuba dat we net achter de rug hebben, en geraakte echt niet meer in slaap. De jetlag zeker?

Heb mijn fleecedekentje en een glas wijn erbij gehaald. Hmm, een lekker glaasje (Franse) wijn heb ik toch wel wat gemist in Cuba.

Tijd om de balans op te maken.

Cuba is een mooi land dat in verval is. Authentiek noemen ze het. Maar de mensen proberen met de middelen die ze hebben er het beste van te maken. En ze hebben niet zo veel. Het socialisme en communisme was misschien goed zolang er geld toestroomde, maar eens dat gedaan was, is het beginnen bergaf gaan. En dat heeft geleid tot heel wat tekorten en miserie. De doorsnee jonge mensen drinken er echt veel (de rum is goedkoper dan vers water), en hangen maar wat rond, er is gebrek aan ondernemerszin omdat het amper mag en kan. Organisatietalent, efficiëntie, verantwoordelijkheidsgevoel, cliëntvriendelijkheid en service...  dat kennen ze amper. Alles draait rond hiërarchie, korte termijn gewin, en afzetterij is dagdagelijkse core business. De toeristen met hun eigen CUC (de convertibele pesos waar de doorsnee Cubaan niet aan geraakt), zijn een manier om toch wat te verdienen, en wij trappen in hun valkuilen zonder dat we het beseffen.  Kan je het hen kwalijk nemen? Ze kiezen niet de correcte, maar de gemakkelijkste weg.  De meesten van hen alleszins.  We hebben echt heel wat dingen gezien en meegemaakt. De stress en de frustratie die we op deze reis gekend hebben, maakten we nog nooit eerder mee op onze reizen. Je hangt vooral van de willekeur van mensen af en als iets niet loopt zoals je gepland hebt, dan hebt je het gewoon niet zelf in de hand. Wat zeggen ze: je moet uit je comfortzone om dingen te leren? Indeed..

Maar de balans helt toch door naar de positieve kant. Want we hebben ook heel wat positieve ervaringen gehad. En we hebben weer hele leuke mensen ontmoet van over heel de wereld. En zijn uiteraard ook lieve, vriendelijke behulpzame Cubanen, met de juiste attitude, tegengekomen.

En het zijn echt wel de mensen die het verschil maken.   

Soms heb ik het gevoel dat ik het minder goede teveel benadruk in onze blog, en te weinig zeg over positieve ervaringen, maar bloggen was soms een vorm van frustratie ventilatie, en dat hielp. Misschien pas ik later mijn teksten wel wat aan..

Veel leesplezier!