Isla de la Juventud en dan weer heel even Havana en dan weer naar huis!

Donderdag 14 mei (Isla de la Juventud)

Onze laatste dag op het eiland. Gezien we vandaag weer naar Havana vliegen en morgen via Varadero weer naar huis vertrekken, mogen we niet meer duiken vandaag, want je mag pas na 24 h weer vliegen. Het heeft iets te maken met de hoeveelheid stikstof in je bloed. Dus genieten we gewoon nog van onze laatste uren zon in Cuba (onder de palmboom in de schaduw).

Ik probeer een foto van wat ik zie op mijn netvlies te printen, zodat ik dit beeld weer kan oproepen als we weer thuis zijn. Ik hoor, zie en voel het azuurblauwe water van de zee (29°, zalig lekker van temperatuur), amper golven, het strand, de palmbomen, de knalblauwe lucht waar soms een klein wolkje is te zien, af en toe een heel klein beetje wind. Het is snikheet, en als het echt te warm wordt, duik ik even het water (van het zwembad) in, om wat af te koelen.

Noel ziet alweer zwart, en ik ben behoorlijk bruin. De factor 30 en 20 zijn opgesmeerd, nu kies ik voor 15.. Ben benieuwd hoe lang mijn kleurtje zal blijven en of ik nu weer de vraag ga krijgen of ik niet mee ben geweest met hem op vakantie (omdat Noel zoals altijd veel meer kleur heeft dan ik).   

We hebben weer wat bijgeleerd. De Cubanen brengen hun eigen rum mee, en bestellen aan de bar frisdrank, maar drinken van hun eigen fles. Onze fles Ron anejo is nog niet leeg, dus doen we nu net hetzelfde.  We bestellen Cola national en water aan de bar, en drinken onze eigen rum. Een beetje vreemd, maar es Cuba.

We mochten onze kamer houden tot 3 uur.  Maria aan de receptie (die ons 4 dagen eerder ook om middernacht nog ingecheckte), is een superlieve madam. Net zoals Jesus, (die de bar, het winkeltje, én het restaurant voor zijn rekening neemt als hij van dienst is). Hij heeft ons 3 van de 4 dagen goed gesoigneerd. Best wel grappig, ook al hebben we hem proberen uitleggen dat we geen Duitsers maar Belgen zijn, toch bleef hij ons in het Duits aanspreken. En hij sprak het behoorlijk goed.

1 dag was hij er niet en was het gedaan met de vriendelijke service. Geen mojito meer te verkrijgen aan de bar (wel Cuba libre; waar geen werk aan is), geen keuze menu in het restaurant, maar lauwe kip, met koude frietjes en rijst voor iedereen.

De willekeur van het individu. En in tegenstelling tot Jesus, geen fooi voor deze kerel.   

Wanneer we om 2.30 h nog snel willen douchen en onze bagage willen oppikken, geraken we niet meer in onze kamer. Noel laat onze kaart weer activeren aan de receptie en daar ligt een berichtje voor ons klaar van Kenya Garcia, onze lokale rep in Cuba. Zou ze dan toch bestaan? Om 15.30 zal onze taxi voor de transfert naar de luchthaven klaar staan. Euh, dat is de eerste keer op die ganse maand dat we iets van haar horen, (niettegenstaande de vele onbeantwoorde telefoontjes en berichten die we al ingesproken hadden, de afgelopen weken).

Tja, dat is dan pech voor die taxichauffeur, maar we hadden zelf Klaus (de enige taxichauffeur en Duitse Cubaan, die nog aan de luchthaven stond, en die zo vriendelijk was om ons tegen betaling uiteraard, een paar dagen eerder om middernacht nog naar El Colony te brengen, toen onze transfert alweer niet was komen opdagen) al geboekt de dag ervoor. Het is hier laagseizoen momenteel, en als je een taxi wil in het hotel, dan moet je die op voorhand regelen, want er staan er geen aan het hotel te wachten (gezien er amper gasten zijn).

Nueva Gerona ligt een uur van hotel El Colony, en riskeren dat de transfert niet opdaagt, (hetgeen we tot onze grote frustratie al een paar keer voor hadden en waardoor we oa met bijna 2 dagen vertraging toegekomen zijn op Isla),  konden we ons echt niet permitteren. De vlucht naar Havana missen zou ook willen zeggen dat we onze vlucht naar Brussel zouden missen.. no way José.. En Klaus nog annuleren was geen optie meer, gezien hij ook al onderweg was naar het hotel.

Om 15.30 staan er dus 2 taxi’s voor ons klaar. Klaus, met zijn veel te kleine fiat waar onze valiezen amper in geraken, en een grotere Cubataxi, geregeld door Cubanacan en al op voorhand door ons betaald via ons reisbureau (waauw, deze is zelfs op tijd, dat is ook de eerste keer). Maar het zou niet correct zijn Klaus te laten staan, dus kiezen we voor hem, én betalen we opnieuw zelf. We krijgen net zoals de vorige keer een kwitantie van hem. Ik hoop echt dat Vamonos travels (het reisbureau in Nederland waar we alles mee geregeld hebben) ons terugbetaalt voor alle extra kosten die we tot nu toe hebben gehad omdat Cubanacan ons in de steek liet).  Ik heb onze niet gebruikte vouchers nog wel van de transferts die niet kwamen opduiken, en ik heb zoveel mogelijk bewijs (bv de brief van Hotel Cayo Levisa dat we niet alle duiken hebben kunnen doen die we betaald hadden omdat hun boten al weken kapot waren) gevraagd. Maar de taxichauffeur die ons eerder weer naar Havana bracht, wilde geen attestje leveren. Remember, nadat ze ons eerst vergeten waren op te pikken om 3 h ’s nachts in Hotel Valencia, en ons voor niks om 8 h voor een zogezegde vlucht om 11 h naar de luchthaven stuurden..., ooh ben weer zo kwaad als ik er aan terugdenk dat die eikel van Cubanacan me om 4 h ’s nachts tot 2 keer toe bevestigt aan telefoon dat onze vlucht uitgesteld is dat we ons geen zorgen moeten maken, nu wetende dat hij gewoon aan het liegen was, want er was geen vertraging, en er was zeker geen vlucht om 11 h.

In de luchthaven van Nueva Gerona merken we dat de vlucht weer niet op tijd is. Es Cuba! Om hoe laat de vlucht dan wel gaat zijn, dat weet niemand...  Maar we komen Klaus weer tegen (hij staat er weer om mensen op te pikken die vanuit Havana toe gaan komen). Hij stelt ons gerust. Zolang de Cubanen rustig blijven, moeten we ons geen zorgen maken, dan zal de vlucht nog wel in orde komen.  

Ik bid een paar schietgebedjes, we moeten vandaag naar Havana vliegen, want we vertrekken morgen naar België. En ik wil echt graag weer naar huis! Mis mijn familie, mijn vrienden, mijn collega’s...., het leek echt wel of we van de rest afgezonderd waren hier... (geen facebook, mail, telefoontjes, alleen af en toe een smsje met vertraging, .... ).

Iemand van het personeel merkt precies dat ik me zorgen maak, en komt spontaan even babbelen en zegt ons dat ze in Havana aan het boarden zijn en het vliegtuig binnen een half uurtje wel hier zal zijn, en we waarschijnlijk binnen een uurtje zelf onderweg zullen zijn naar Havana... fingers crossed...

Het duurt wat langer dan een uurtje, en in de plaats van om 19 u arriveren we om 22h in Hotel Valencia, waar ze ons alweer vriendelijk ontvangen (en alweer is onze taxichauffeur niet komen opdagen en betalen we zelf de taxi). Ik vraag of er een berichtje is van senora Garcia, nl een bevestiging van onze tranfer naar Varadero morgenvroeg.. Neen hoor, natuurlijk niet, maar Julio van de receptie gaat informeren, en binnen het uur krijgen we bericht dat ze ons om 6.45h zullen oppikken... ik zal toch pas zeker zijn dat we thuis geraken als ik in het vliegtuig richting België zit. Nu ja, als de taxi er niet is om 7 h, dan wachten we deze keer niet meer, maar nemen we er zelf eentje, in Havana is dat geen probleem... chauffeurs genoeg die je naar Varadero willen brengen.

We zijn wel te laat om nog een ontbijtbox te regelen... de mensen van het restaurant zijn al naar huis en ontbijt start pas om 7 h. Tja, dat nemen we er dan ook wel weer bij, dan eten we wel iets in de luchthaven, zolang we er maar geraken.. Es Cuba...

Op aanraden van de  2 (flying) docters uit Australië gaan we om 23 h nog eten in het restaurant Esto no es n Café aan de Plaza de la Catedrale en het is er inderdaad heel lekker en betaalbaar. En de garçon is een vlotte Cubaan die naast de zijn job in het restaurant ook originele gidstours doet door Havana. Hij gaat me zijn webpagina mailen en dan zal ik zijn link hier zetten.  Een ondernemende cliëntgerichte jonge gast.. zo hebben ze er hier nog nodig!

Rebecca en Mark zijn geen ‘echte’ flying docters, maar ze doen er ons wel aan denken. Ze zijn Australisch en hebben hun doktersstage even onderbroken om een paar maanden door Latijns Amerika te trekken. Ze waren op Isla om er te duiken. Hun 3 andere vrienden zitten al in Mexico, en die gaan ze weer vervoegen als ze er geraken. Wanneer en hoe, is nog een vraagteken. Ze hebben geen terugvlucht naar Havana kunnen regelen en gaan het via de overzet proberen. Ik hoop dat het hen lukt, ze maken zich echter niet teveel zorgen.  Is het morgen niet dan is het toch gewoon een dag later. Daar ben ik wel wat jaloers op. Wij zijn in tegenstelling tot hen controle freaks. En in Cuba kan dat af en toe tot wat extra stress en frustratie leiden..   

Om 6.40 h krijgen we een telefoontje in de kamer, we stonden net op het punt te vertrekken. De taxi is er! Wat een opluchting. Ik heb amper geslapen en er valt precies heel wat last van mijn schouders.

En de bellboy/nachtwaker heeft toch nog een paar broodjes en een flesje mangojuce kunnen regelen voor ons.. Muchas gracias Hotel Valencia (El Comendador)! Dat is top.

Opnieuw, het zijn de mensen die het verschil maken.